Nattanich's profileToEiiPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 28

    ตามใจไปทีลอซู

    ไม่ได้อัพซะนานมากมาย
    เนื่องจากว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา
    ไม่ได้อยู่บ้านเรยสักวันเดียว
    ปิดกีฬามหาลัยทั้งที
    ต้องใช้เวลาให้คุ้มเท่าน้าน
    1 อาทิตย์หมดไปกับความสุข
    และความสนุกสนาน ตึ่งโป๊ะ!!!
    มาเริ่มกันเรยดีกว่า
    วันจันทร์ที่ 22 มกรา ปี50
    ขณะนี้เวลา 21.30 น.
    รถเริ่มเคลื่อนตัวออกจากหมอชิต
    มุ่งหน้าสู่จังหวัดตาก
    ใช้เวลาในการเดินทาง 6 ชั่วโมง เห็นจะได้
    คณะนี้ได้แก่
    ชานนท์
    ชวาลภาฤทธิ์ 2 คน
    ชมัญพร
    เกื้อ
    เตเต้
    เสือไบ (ล้อเล่นน่ะ โน้ต *-*)
    ชาญเล็ก
    อ๋องมณี
    และก้อข้าพเจ้าเอง
    รวม 10 คนพอดิบพอดี
    การเดินทางอันแสนยาวนาน
    ถึงอำเภอเมืองของจังหวัดตาก
    ตอนประมาณ ตี3-ตี4 ได้
    เรียกว่านอนกันบนรถเรยเชียว
    ต่อรถตู้อีกทีมาที่อำเภอแม่สอด
    พอมาถึงก้อต้องหาของกิน
    เพราะกองทัพเดินด้วยท้องเท่าน้าน
    เอ้า!!! เราก้อเดินกันปาย
    ไม่รุทิศรุทาง ก้อเดินไปเถ้อะ
    มาถึงตลาดจนได้
    มื้อแรกประเดิมด้วย ข้าวเหนียวหมูปิ้ง
    ไม้ละ 2 บาท ถูกจัง แต่ชิ้นนิดนึง - -"
    เอาเถอะ ประหยัดเข้าไว้ลูก
    ไม่รุว่าข้างหน้าจะเจออะไรอีก
    เมื่อเวลา 8 นาฬิกา ฟ้าเริ่มสว่าง
    นั่งรอรถสองแถวข้างทางกันปาย
    เพื่อที่จะขึ้นไปที่อำเภออุ้มผาง
    ใกล้ถึงจุดหมายปลายทางเข้ามาทุกที
    คนละ 120 บาท ถ้าเหมา ก้อ 1800 บาท
    ตกลงอันไหนคุ้มวะเนี่ย - -"
    สรุปไม่เหมาคับ
    ถูกกว่านี่นา
    แต่แม่งขอโทดเถอะ
    แวะรับคนตลอดทาง
    แถมมันเอามอเตอร์ไซด์มาด้วย 1 คัน
    มันยัดเข้าไปได้ นั่งก้อเบียดจะตาย
    คนที่ขึ้นมาก้อพม่าทั้งน้าน
    กุล่ะจะอ้วก
    ไม่ได้เมารถ แต่เมาพม่าคับพี่น้อง
    พอๆ เด๋วจะไปกันใหญ่
    กว่าจะถึงที่อำเภออุ้มผาง
    ก้อเปนเวลาบ่ายๆตะวันเลยหัวกันแร้ว
    แต่ร้อนอย่างนี้เลย ตึ่งโป๊ะ!!
    บ่ายก่าๆ เพิ่งจะถึงท่ารถอำเภออุ้มผาง
    เอาวะ ลุยต่อ
    เดินไปหารีสอร์ทแถวน้าน
    เพื่อจะขอเช่าเต็นท์และอย่างอื่นอีก
    เดินเจอภูดอย แคมป์ ไซด์
    มันให้เช่าเรือ เช่ารถ แต่มันไม่ให้เช่าเต็นท์!!!
    ชานนท์ของเราไหว้อีกระเทยไป 1 ที
    แต่มันก้อไม่ให้อยู่ดี
    เลยให้เสือไบของเรามาคุย
    คราวนี้เริ่มยอมคับพี่น้อง
    ยอมโทรศัพท์ไปถามรีสอร์ทอื่นให้
    แต่เกื้อของเราไวกว่า เอาเบอร์โทรรีสอร์ทอื่น
    จากเตยไปโทร ปั๊บ ได้มาทุกอย่าง
    แถมเอารถมารับอีกต่างหาก
    กิ๊ฟท์ เฮาท์ จ้า พี่ๆใจดี วนรถพาไปซื้อของกินอีก
    คราวนี้ได้เวลาล่องเรือยาง
    อย่างแรกผ่านน้ำตกทีลอจ่อ
    ถ้าน้ำเยอะคงสวยน่าดู
    ก้อล่องไปเรื่อยๆกับลมเย็นๆ
    แต่ชวาลภาฤทธิ์ที่เปนผู้ชายของเรา
    ทนความเย็นไม่ไหว
    โดดลงน้ำซะงั้น
    แร้วก้อลากเตเต้ของเราลงไปด้วยอีกคน
    อ๋องมณีก้อตามๆกันปายยยย
    ที่เหลือม่ายหวาย กุขออยู่บนเรือเถอะ
    ต่อมาก้อผ่านบ่อน้ำร้อน
    น้ำร้อนจิงจังคับ
    แต่บ่อเล็กจึ๋ยนึง
    ล่องเรือกานต่อว่าจะเข้าถ้ำตะโค๊ะบิ แต่ไม่ได้เข้า
    ไม่รุทำไมเหมือนกัน
    รุตัวอีกทีก้อผ่านไปแร้ว
    ล่องมาถึงผาผึ้ง
    ความจริงต้องมีผึ้งเยอะๆ
    แต่ตอนนีไม่มีแร้ว
    เมิงดูผากันไปก่อนแร้วกานนนน
    ผ่านๆๆๆๆๆๆ
    ถึงผาเลือด จุดหมายปลายทาง
    น้ำต้องเปนสีแดง
    แต่ไหงไม่เปนวะ
    ช่างมันๆๆๆๆ
    รวมเวลาล่องเรือ 3 ชั่วโมงได้
    มาถึง พี่ๆก้อสอนกางเต็นท์
    มีเจ้าหน้าที่อยู่ 1 คน
    ไฟฟ้าไม่มี น้ำไม่ไหล
    แต่ยังมีน้ำเต็มถังอยู่ในห้องน้ำ
    โชคดีปายยยย
    อยากจะบอกอีกว่า
    พวกเราเปนกลุ่มเดียวที่มาพักวันนี้
    หึหึ
    ผู้หญิงก้อแยกย้ายกานปายอาบน้ำก่อน
    ผู้ชายจุดฟืนจุดไฟ ทำกับข้าวไปซ้า
    อาหารจานเด็ดแห่งผาเลือด
    มาม่าเท่านั้นคับ
    มีหลายรสซะด้วย
    เอ้า กินเพื่ออยู่วะ!!!
    ตะวันเริ่มตกดินเวลาประมาณ 1 ทุ่มได้
    มืดไปซะหมด
    แสงสว่างมีแต่ที่เราก่อไฟไว้เท่านั้น
    น่ากัวฉิบ
    เพราะงั้นคืนนี้งดเล่าเรื่องผีคับ - -"
    ก่อนนอนไหนๆก้อแบกแบล็กมาแร้ว
    กินกันสักครึ่งแร้วค่อยนอน
    แบล็กหมดไปครึ่งขวดตอน 3 ทุ่ม
    แยกย้ายกันเข้าเต็นท์
    7 โมงเช้าแร้วค้าบบบบ
    เปนเวลาที่เราตื่นคนแรก
    เพื่อนหลับกันสบายเชียว
    อากาศตอนเช้าก้อหนาวๆ สบายๆ
    ทำอาหารเช้า แร้วก้อเก็บเต็นท์
    พี่ๆมารับตอน 9 โมงเช้า
    มุ่งสู่น้ำตกทีลอซู
    อันเปนจุดหมายหลัก
    มาถึงทีลอซูใช้เวลาปายชั่วโมงคึ่ง
    ตีสนิทกับเจ้าหน้าที่เรียบร้อย
    ก้อไปจองที่กางเต็นท์
    พวกผู้ชายแข่งกันกางเต็นท์
    มี 3 เต็นท์ ผู้ชาย 6 คนพอดี
    ผู้หญิงก้อสบาย วันหลังแข่งอีกนะ
    เก็บของเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้า
    ลุยเร้ย ไปน้ำตกทีลอซูกาน
    ค่าเข้าคนละกี่บาท จำไม่ได้ -*-
    เดินกันประมาณ 1 กิโลก่าๆ ได้ม้าง
    ไปถึงก้อใช้เวลาเกือบชั่วโมง
    เพราะทางยังสร้างไม่เสร็จ
    พอถึงตัวน้ำตกก้อปีนๆนิดหน่อย
    เพื่อขึ้นไปสูงๆ
    น้ำตกสวยดีถ้าน้ำเยอะกว่านี้
    ตอนแรกพวกเราว่าจะเล่นน้ำแถวน้ำตกใหญ่
    แต่เปลี่ยนใจอันตรายเกิน
    ไปเล่นในบ่อเล็กๆแร้วกัน
    เล่นกันได้แปบเดียวก้อต้องขึ้น
    เพราะน้ำเย็นถึงกระดูกเชียว
    เปลี่ยนๆ ไปเล่นตรงที่มีแดดกันดีกว่า
    อ่า!!ตรงนี้แหละ ใช่เลย
    ต่างก้อลงกันไปทีละคน 2 คน
    อยู่ตรงแดดก้ออุ่นหรอก
    ไหงไปตรงอื่นแร้วมันเย็นๆวะ
    เอาวะ อดทนเท่านั้น
    เล่นจนหนำใจ
    มาถึงไฮไลท์ของทริปนี้
    ไอ้เราได้ยินมาว่ามันกระโดดได้นี่นา
    อยากกระโดดจางเยยยยย
    ทำงัยดีล่ะ
    มีข้าพเจ้ากับอ๋องมณีอยากโดด
    แบบออกหน้าออกตา
    ถึงขนาดไปยืนตรงที่เขาโดดกัน
    คนอื่นก้อคงอยากโดดแต่เก็บไว้ในใจ
    ชานนท์ไม่อยากให้โดด
    เพราะไม่อยากเห็นเพื่อนลงข่าวหน้า 1
    นั่น!! มันไม่อยากโดดมาแช่งกันซะงั้น
    อ๋องมณี ด้วยความไม่อยากให้เพื่อนคิดมาก
    บอกเราว่าอย่าโดดละกัน
    กำลังปีนลงกันอยู่
    ก้อมีฝรั่งใจกล้า 2 คน
    มาโดดให้ดู
    คนแรกโดดลงไปอย่างง่ายดาย
    คนที่สองอ้อนวอนพระเยซูคริสต์อยู่นาน
    สุดท้ายก้อลงไปได้ด้วยดี
    ทันใดนั้น ข้าพเจ้ากะนายอ๋องมณี
    ก้อมองหน้ากัน พรึ่บ!!
    แบบนี้ต้องโดดเท่าน้านนนนนน
    โน้ตของเรายืนดูอยู่ด้วย
    ก้อเรยจะโดดด้วยซะงั้น
    แหม เห็นเงียบอยู่นาน
    และแล้วนางสาวแจ๋ก้อตามๆมา
    ชวาลภาฤทธิ์ชายก้อต้องตามมาดูแลตามระเบียบ
    ทั้งๆที่มันกัวความสูง - -"
    คนแรกขอเปิดได้มั้ย อ๋องมณีคับ
    ตู้ม!!!! ไปแร้ว 1
    คน 2 ขอเราเถอะ อยากอยู่ตรงกลาง
    ตู้ม!!!! แจ๋นั่นเอง
    คน 3 เปนใครไปไม่ได้
    ตู้ม!!!! ชวาลภาฤทธิ์คับท่าน
    เด๋วเราปิดท้ายเอง คน 4 โน้ตละกัน
    ตู้ม!!!! ตามๆกันไป
    คน 5 เรานี่นา จะโดดละน้า
    ก่อนโดดเขวี้ยงรองเท้าก่อน
    เพราะไม่ได้เอาลงไป
    ตู้ม!!!! เรียบร้อย
    ลงมาด้วยความผาสุข+ความเสียว
    สนุกสนานตามๆกัน
    กำลังจะกลับก้อได้ยินเสียงจากช่างกล้องว่า
    นางสาวแจ๋คับถ่ายไม่ติดตอนโดดคับ
    นางสาวแจ๋ได้ยินดังนั้น
    ยอมไม่ได้ค่ะ ไม่มีรูปฉันได้ยังงัย
    โดดใหม่เด๋วนี้ค่ะ
    ชวาลภาฤทธิ์ทั้ง 2 ก้อไปโดดด้วย
    คราวนี้มีชาญเล็กเพิ่มมาอีก 1 คน
    ไอ้เราก้อถามชานนท์ว่าโดดไหม
    ไม่เอาอ่ะ กัวความสูง
    ไปเหอะ เด๋วไปเปนเพื่อน
    ตื๊ออยู่นาน
    แถมตอนมันเดินขามันสั่นอีก
    กว่าจะเดินถึงที่โดดก้อโคตรนานเรย
    เขาโดดลงไปแร้ว 4 คน
    มันยังเดินไม่ถึง - -"
    เดินไปขาสั่นไป
    พอถึงที่ก้อเสียสละให้ฝรั่งโดดไปก่อนอีก 3 คน
    แม่งไม่โดดสักทีวะ
    ยืนเก้ๆกังๆตั้งนาน
    ชาวบ้านข้างล่างก้อหัวเราะชอบจาย
    เพราะมันจะโดดแร้วมันก้อถอยออกมา
    บอกให้เราโดดก่อน
    ไม่ได้หรอก เด๋วมันหนีไม่โดด
    สุดท้ายมันก้อโดดจนได้
    เราก้อปิดท้าย
    เหมือนเคย
    ได้เวลากลับที่พัก
    เจ้าหน้าที่ที่ตีสนิทไว้
    ก้อเดินเอา หมู โค้ก ผัก ที่ฝากซื้อไว้มาให้
    มื้อนี้มีเนื้อสัตว์แร้วโว้ย
    ทำกินกันเปรมเชียว
    แต่ก้อกินกับมาม่าอยู่ดี
    กินกันจนหมด
    จะทำอะไรไปไม่ได้ นอกจาก
    ตั้งวงเหล้าเท่านั้น
    แบล็กที่เหลืออีกคึ่งขวด
    เอาออกมาซะ
    กินกันปาย เมากันปาย
    รึมีกุเมาคนเดียววะ -*-
    แบล็กใกล้จะหมด
    ไหนๆก้อตีสนิทเจ้าหน้าที่แร้ว
    ขอเหล้าหน่อยเถอะวะ
    ข้าพเจ้าก้อเริ่มออกเดินไปกับชวาลภาฤทธิ์
    เดินปายถึง มีเหล้าไหมคะพี่
    ขอซื้อต่อขวดนึง
    มีแต่ขวดป่าวอ่ะน้อง
    ปากไม่พูดป่าว ส่งมา 1 เป๊ก
    พี่ให้หนูกินอะไรอ่ะเนี่ย
    กระดกเข้าปาย
    ชวาลภาฤทธิ์ก้อโดนอีกเป๊ก
    กลับมาเต็นท์มือป่าว
    แต่ในกระเพาะเสือกำลังขีดข่วน
    ไม่ยอมๆเดินไปเต็นท์อื่น
    พี่ๆมีเหล้าเหลือไหมคะ
    ขอซื้อต่อขวดนึง
    น้องเอาขวดป่าวมาดิ เด๋วพี่เทให้
    ได้เว้ยเห้ย เหอๆ
    หงษ์ทองคับท่าน
    กินกันจนหมด
    แต่ก่อนหมด เราหลับไปแร้น
    ก่อนนอนยังมีจิตสำนึก
    ไปแปรงฟันค่ะ
    แปรงมั่วๆปาย จนเสร็จ
    หงษ์ก้อบินกลับเต็นท์
    คืนนี้นอนหลับฝันดี
    นอนกอดนางสาวแจ๋ อุ่นๆ
    ตอนนั้นเปนเวลา 5 ทุ่มได้
    เช้าลืมตาขึ้นมาก้อเจอแต่เรื่องเดิมๆ
    เย้ย!!!! ไม่ใช่ละ
    เราก้อตื่นคนแรกอีกตามเคย
    ตอน 6 โมงก่าๆ
    เนื่องจากพี่ๆเต็นท์หงษ์ทอง
    มันไม่นอนกันเร้ย
    เสียงดังตลอดคืน
    กุได้ตื่นตลอดคืน
    จน 6 โมงก่า ไม่ไหวละ
    กุตื่นก้อได้ ปลุกกุจัง
    เช้ามา ถามโน้ต เมื่อคืนฝนตกหรอ
    ไม่ตกนิ ทำไมมันเปียกไปหมดเรยวะ
    น้ำค้างลงแรงนี่เอง
    ผ้าที่ตากไว้ อ๊ากๆๆๆๆ
    ช่างแม่ง ยัดๆลงถุงไป
    เด๋วพี่ๆมารับตอน 9 โมงคึ่ง
    กินข้าวเช้าด้วยข้าวไข่เจียว
    จานละ 30 บาท
    กินๆเข้าไป
    พี่เอารถมารับได้เวลาอำลาทีลอซู
    ไปหวัดดีพี่ๆเจ้าหน้าที่กันก่อน
    พี่เขาก้อให้ที่คั่นหนังสือมา
    แถมปั๊มรูปสมเสร็จมาให้ด้วย
    ของที่ระลึกเล็กๆน้อยๆ พี่เขาบอก
    ก้อนั่งรถมาจ่ายตังค์กันปาย
    ตอนแรกให้ตังค์ไม่ครบ
    อ๋องมณีไม่ยอม
    บอกต้องจ่ายให้ถูก
    เราก้อเรยจ่ายกันจนครบปาย
    เหมารถลงมาที่อำเภอแม่สอดเร้ย
    ถึงแม่สอด 6 โมงก่าๆ
    หารถตู้เร้ว รถหมดแร้วคับน้อง
    เวรรร กุจะกลับงัยล่ะเนี่ย
    เด๋วพี่ไปส่งไหมน้อง 100 บาทเอง
    ก้อได้วะ ตกคนละ 10 บาท
    นั่งไปถึงท่ารถอีกที่นึง
    รีบขึ้นรถตู้กันปาย
    ถึงอำเภอเมืองตอนประมาณเกือบ 2 ทุ่มละ
    แถมมีคนฝากฝรั่งมาด้วย 1 คน
    ชานนท์รับหน้าที่ปาย
    สปีคกะฝรั่งตลอดคืน
    ไม่รุว่าคุยกันรุเรื่องรึป่าว
    เพราะเราได้ยินแต่ฝรั่งพูด
    คงรุเรื่องแหละ เหนมันบอกว่ารุเรื่อง
    มาถึงกรุงเทพราวๆตี3กว่า
    พวกเด็กโลหะต้องรีบกลับค่ะ
    เพราะต้องไปทริปภาคต่อ
    ฝรั่งบอกว่าจะไปจังหวัดตราดต่อ
    ชานนท์จัดการ
    ขีดๆเขียนๆให้เขาไป
    ส่งขึ้นแท็กซี่
    แร้วพวกเราก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน
    จบทริปอันแสนสนุกสนาน
    พี จุด เอส จุด
    -- ขอบคุณเพื่อนๆสำหรับทริปที่สนุกสนานนี้
    -- นิทานเรื่องนี้สอนให้รุว่า มาม่า เปนเครื่องประทังชีวิต
    -- วันหลังไปเที่ยวกันอีกน้า
    -- สำหรับคนที่ไม่ไป พวกเมิงพลาดแร้ว
    -- เตรียมตัวอ่านหนังสือกันต่อไป
    -- หน้ากุเปนอาร้าย ทำไมผื่นขึ้นวะ
     
     
    January 15

    มิดเทอมหมดแร้วโว้ย

    การสอบอันแสนทรมานก้อผ่านพ้นปายย
    ด้วยดี รึป่าวหว่า...กุล่ะเซ็ง..ง
    ตอนนี้คะแนนก้อเริ่มทะเลาะออก
    ทีละตัว...ทีละตัว....
    มันทำให้เราค่อยๆตายอย่างช้าๆ
    กุล่ะเศร้า...
    แต่ก้อช่างมันเถอะ
    ออกมายังงัยก้อต้องยอมรับ
    สิ่งที่เรียกว่า --ชะตากรรม--
    ผ่านพ้นการสอบไป
    การทำงานก้อเข้ามาแทนที่
    ทันทีทันใดเลยทีเดียวเชียวแหละ
    ตึ่งโป๊ะ!
    แต่ไม่เปนไร มีแบ็กอัพมากมาย
    อย่าลืมช่วยเรานะ เพื่อนๆทั้งหลาย
    มิดเทอมหมดแร้วโว้ย
     
    กุดีใจสุดๆอ่ะ
    ต้องช็อปปิ้งเท่าน้าน
    พุ่งนี้ก้อมีประชุมงาน
    เด๋วจะแว่บเข้าไปนะ
    แต่จะออกมาไปทำธุระต่อ
    ไม่ว่ากันน้า เพื่อนๆ
    พี จุด เอส จุด
    -- สบายๆๆ ล้า ลา ลา
    -- เด๋วก้อได้ไปเที่ยวแร้ว
    -- จะปายช็อปปิ้งให้สุดๆไปเรย แต่ไม่มีตังค์แหง่ะ
    -- อ่านกร์ตูนเท่าน้านนนน
    -- คิดถึงใครคนหนึ่ง คนนี้คนเดียวเท่านั้น....
    January 10

    เสร็จไป 1

    วันนี้สอบค้าบพี่น้อง
    ตอน 4โมงคึ่งถึงทุ่มคึ่ง
    วิชาภาคตัวที่ 1 แทบตาย
    สอบแบบเปิดหนังสือได้
    เหมือนจะง่าย แต่มันก้อไม่ยากเท่าไหร่นะ
    แต่ข้าพเจ้าก้อยังโง่ทำผิดคับผม
    ถามเพื่อนก้อคุยกันไม่รู้เรื่อง
    เรยมั่วๆกันปายยย
    ในที่สุดก้อ เสร็จไป 1
    แต่การสอบมิดเทอมก้อยังไม่หมด
    ยังเหลืออีก 1 ตัวอยู่ดี
    กุจะบ้าตาย
    เมื่อไหร่จะเสร็จ
    อีกตัวนึงยากด้วยสิ
    แถมอาจารย์ดูดุดุ ลอกไม่ได้แหง๋เรย
    กุจะรอดไหมเนี่ย
    ก่อนหน้านั้นก้องานเยอะฉิบเป๋ง
    จะมีเวลาอ่านหนังสือม้ายเนี่ย
    อ่านหนังสือกันเข้าไปคร้าบบพี่น้อง
    เหลืออีกตัวเดียว สู้ๆนะเพื่อนๆ
    ยังงัยก้ออย่าลืมช่วยเหลือเราด้วย
    เม็กแมทคะแนนจะออกเมื่อไหร่หว่า??
    อย่าออกมาเน่าเรยละกาน
    พี จุด เอส จุด
    -- ตั้งใจอ่านหนังสือกันทุกคนน้า
    -- อีกเดี๋ยวก้อจะสอบเสร็จแร้น *-*
    -- โอเพ่น เฮ้าท์ วันที่ 13 นี้นะค้าบพี่น้อง
    -- งานบอลใครอยากเป็น รปภ. บอกเราได้เรย มีเสื้อสต๊าฟให้ด้วย ทำกะบัณชีสาวๆน่ารักมากมาย มาแจ้งชื่อกะไอดีที่เราน้า
    -- สอบเสร็จจาปายกินเค้กให้หนำใจ 55+
     
    January 08

    จุก..ก..

    วันนี้ได้ทำบุญมา อิ่มอกอิ่มใจตามๆกัน
    เนื่องจาก 2 คาบเช้าไม่ได้เรียน ก๊ากๆๆ
    แต่คาบคอน 11โมงถึงเที่ยง ต้องเรียน
    เรียนเสร็จกลับมากินข้าวใหม่
    จุก..ก..มากๆ เนื่องจากกินไป 2 จาน
    แถมต่อด้วยผลไม้อีกนิดหน่อย
    งัยก้อเอาบุญมาฝากเพื่อนๆ
    ที่อ่านสเปซและเม้นท์ให้ 55
    และอีก 1 เรื่อง คือ วันนี้นั่งรถพี่กลับบ้าน
    เมื่อยคอฉิบเป๋ง
    เมื่อวานก้อคอเคล็ด
    วันนี้คอกุจะเคล็ดอีกข้างไหมเนี่ย
    ปวดเป็นบ้า
    รถอะไรก้อไม่รู้นั่งไม่สบายเรย
    ใครรถนั่งสบายๆขอติดรถไปด้วยคนนะ
    หุหุ
    อ่านหนังสือเท่าน้าน
    เอ้า  อ่านกันเข้าปายเย้อๆ
    จะได้เอมันทั้งภาคเรย
    ดีไหมเนี่ย - -"
    พี จุด เอส จุด
    --อยากกินเค้ก
    --อยากได้มือถือใหม่ แต่ไม่มีตังค์
    --อยากไปเที่ยวให้หนุกๆไปเร้ย
    --อยากมันไปซะทุกอย่าง 55
     
     
    January 07

    กุล่ะเซ็ง..

    วันนี้เปนวันแรกที่เขียนสเปซขึ้นมา
    เนื่องจากเห็นเพื่อนๆเขียนกันเรยอยากเขียนบ้าง
    ตอนแรกอยู่คอนโดเพื่อนก้อให้เพื่อนสอนให้
    มันก้อทำได้อยู่หรอก แต่...พอกลับมาบ้าน
    ทำไมมันทำไม่ได้วะ กุล่ะเซ็ง
    ทำไปทำมา เพิ่งรุว่าตอนอยู่คอนโดเพื่อน
    ล็อกอินเปนเมลล์ชาวบ้านเขา
    ทำงัยล่ะนั่น สมัครใหม่ครับพี่น้อง
    กว่าจะรุก้อเซ็งไปนาน
    ด้วยความโง่ของกุเอง โทษใครไม่ได้
    วันนี้ก้อวันที่ 7 มกราคม แร้ว
    เข้าปีใหม่มา 1 สัปดาห์
    ชีวิตยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง
    เพราะต้องตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือกันต่อปาย
    สำหรับภาคเรา
    ดูเหมือนจะชิว แต่มันดีไหมเนี่ย
    ที่ต้องมาสอบเสร็จหลังชาวบ้านเขาทุกทีไป
    อ่านมันเข้าปาย.....
    ความโง่เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม
    ไหงเปนงั้น
    กว่าจะได้สอบก้อนู่นวันพุธ
    แต่กว่าจะสอบเสร็จนี่ดิ
    วันจันทร์ที่ 15 น่ะฮ้า
    ไปตายซ้า...
    ให้กูอ่านจนไฟนอลเรยทีเดียวซิ
    ไม่ต้องพักกันเรย
    เฮ้อ .ตึ่งโป๊ะ..
    ใครที่ยังสอบไม่เสร็จก้ออย่าลืมอ่านกันเยอะๆ
    อ่านกันเข้าไปจนหัวระเบิด
    พี จุด เอส จุด
    --ตั้งจายอ่านหนังสือล่ะเพื่อนๆ
    --เป็นห่วงทุกคน แต่ห่วงตัวเองที่สุด ซะงั้น ตึ่งโป๊ะ
    --พุ่งนี้ที่ภาคจะมีทำบุญ ไปกินฟรีกัน !!!
    --วันพุธสอบแร้วโว้ยยย